A. Talambuhay ni Balagtas

Johann Blaise S. Manzano at Russel A. Montero, 8A

Sanggunian: http://www.wikipedia.org  “Korido”. Literal na salin ng corrido [isahan], corridos [maramihan].

A. Ipinanganak si Fransisco Balagtas noong ika-2 ng Abril 1788 sa Panginay, Biguaa, Bulacan. Isa sa mga palayaw niya ang pangalan na “Kiko”. Ang mga magulang niya ay sina Juana dela Cruz at Juan Baltazar. Dahil isa siyang anak-pawis, kinakailangang niyang manilbihan sa Tondo, Maynila kay Donya Trinidad upang makaaral siya.Dahil isa siyang anak-pawis, kinakailangang niyang manilbihan sa Tondo, Maynila kay Donya Trinidad upang makaaral siya. Dahil dito nag-aral siya sa Colegio de San Jose, at nakatapos siya ng Gramatic Castellana, Gramatica Latina, Geografia at Fisica, at Doctrina Christiana. Si Fransisco Balagtas o “Kiko” ay isang mahusay na manunulat at pagbigkas ng isang tula kaya maraming mga babae ang humahanga sa kaniya. Ngunit si Magdelana Ana Ramos lamang ang kaniyang kinagugustuhan. Balak niyang gawan ng tula si Magdelana Ana Ramos para sa kaniyang kaarawan ngunit siya’y nakulangan sa tulong sa paggawa ng isang tula. Pero sa wakas ay nakagawa siya ng tula na ang “Huseng Sisiw”. Lumipat naman si Balagtas sa Pandacan. Dito na niya nakilala si Selya o si Maria Asuncion Rivera. Naging magkasintahan sila ngunit may isang mahigpit na katunggali kay Nanong Kapule. Si Kapule ay galing sa isang makapangyarihan na pamilya, at dahil ito gusto nila Kapule na hindi na makahadlang si Balagtas sa kaniyang panunuyo kay Maria Asuncion River. Dahil dito, ipinabilanggo niya si Balagtas. May pinaniwalaan ang iba na naisulat ni Balagtas ang obrang “Florante at Laura”, bagama’t may ilang nagsasabi na tinapos niya ito sa Udyong, Bataan. Dito kasi nanirahan si Balagtas pagkatapos makalaya sa pagkabilanggo, dito na niya nakilala si Juana Tiambeng, at ikinasal sila sa edad na 54. Dito muling nakilala ang husay ni Balagtas. Siya ay naging kawani sa isang hukuman at hindi naglaon ay naging Tenyente Mayor at Juez de Sementera. Sa lalawigan ng Bataan, muli siyang bumalik sa bilangguan dahil pinutulan niya ng buhok ang isang babaeng utusán. Lumaban siya sa kaso ngunit pinagdusuhan niya parin ang paratang iyon sa kulungan. Nawala lahat ng kaniyang pinaghirapan kaya ipinagpatuloy niya ang kaniyang pagsulat hanggang siya’y bawian ng búhay noong ika-20 ng Pebrero taong 1860 sa edad na 74. Iniwan niya ang búhay sa alaala ng mga Pilipino ang imortal na obrang sumasalamin sa búhay, ang Florante at Laura.